Ένας πρακτικός οδηγός για την κίνηση, που ζουν, εργάζονται και ταξιδεύουν στην Ελλάδα, καθώς και συμβουλές και ιστορίες από έναν Αμερικανό στην Αθήνα
Αρχική > Προσωπικά > θάνατο και την ανάσταση: αναστάσιμο ταξίδι, το ταξίδι της ζωής
23, Απριλίου, 2008 στις 14:36 ·
"Πάσχα αποκαλύπτει την πνευματική αλήθεια ότι όλα τα πράγματα ανανεώσει αιώνια. Δεν υπάρχει απώλεια χωρίς ένα δώρο για να πάρει τη θέση του, όχι χωρίς πόνο η χαρά, όχι ο θάνατος χωρίς ανάσταση. Τα πράγματα αλλάζουν και οι προκλήσεις δοκιμάσουν την αποφασιστικότητα μας, αλλά την άνοιξη μας υπενθυμίζει ότι η νέα ζωή είναι πάντα έτοιμη να σπάσει καθεξής. Πρέπει καταλόγους στο στάχτες του παρελθόντος για να γιορτάσουν την ελπίδα μιας Phoenix αυξάνεται, η ανάληψη κινδύνων και κάνουν σκληρές επιλογές για να καλωσορίσω μια πιο αυθεντική και απολαυστική εμπειρία. "
- Rip Kastaris , τον καλλιτέχνη και φίλου
Οι λέξεις μου να μοιραστώ μαζί σας προέρχονται από ένα e-mail που μου έστειλε πριν από χρόνια, αφού είχα χάσει και οι δύο γονείς μου ξαφνικά, ήταν ας πάει από τη δουλειά μου, έκλεψαν μέσα σε λίγες εβδομάδες να επιστρέψουν στην Ελλάδα και είχε μια απλή 0,50 για να μου όνομα. Γιατί δεν είχαν πλέον έναν υπολογιστή ή χρήματα για να επισκεφθείτε κάποιο Internet cafe, θα ήταν ένα μήνα πριν διάβασα αυτά τα λόγια, και έχω βρεί την άνεση και την έμπνευση σε αυτές, τουλάχιστον μερικές φορές από τότε.
Τους επανεξετάσει σήμερα δεν είναι για μένα, αλλά για τους φίλους σε όλο τον κόσμο οι οποίοι έχουν υποφέρει πολύ από την αρχή του 2008 και ήταν αρκετά γενναιόδωρο να μοιραστούν τον πόνο τους και την απώλεια μαζί μου. Αν και ο θάνατος έχει ένα οικείο μέρος της ζωής μου από τότε που ήμουν 10, εγώ ποτέ δεν θα υποκρίνονται ότι ξέρουν πώς αισθάνεται κανείς, ούτε αναπολώ το τέλειο πράγμα να πει επειδή κάθε απώλεια είναι αποκλειστικά προσωπική. Το μόνο που μπορώ να κάνω είναι να αγαπούν τους φίλους μου, προσεύχομαι για την ειρήνη και τη θεραπεία τους, και να διατηρήσουν το είδος σκέψεις στο κεφάλι μου, όπως να δημιουργηθεί μία νέα κεφάλαια στη ζωή τους.
"Το μυστικό της ευτυχίας είναι η ελευθερία. Το μυστικό της ελευθερίας είναι το θάρρος "- Θουκυδίδης
Θα επανεξετάσει τους και για τους φίλους που έχουν πολλά να γιορτάσουμε. , Ως μια απόδειξη ότι δεν υπάρχει θάνατος χωρίς ανάσταση, έχω μάθει τις τελευταίες μέρες που η ώρα να πω αντίο σε τρεις φίλοι είναι μια πραγματικότητα. Όλα είναι από την Καλιφόρνια, όλα τα ελληνικά-American, όλοι αποφάσισαν να εγκαταλείψουν το λίκνο της Ελλάδα και την επιστροφή στην επαγγελματική σταδιοδρομία, τα σπίτια και τα futures στην Αμερική. Κατά την ακρόασή τους μιλούν για «γιατί» - την οποία γνωρίζω πάρα πολύ καλά - η συζήτηση είναι άνετο, αλλά και δύσκολη, διότι η απογοήτευση γύρω καθυστερήσει και τώρα περίπλοκη αναχώρηση μου τότε επιφάνειες. Πόνος γίνεται κάπως πιο ευπρόσδεκτη όταν ψάχνετε στα μάτια κάποιου που αντανακλά τη δική σας. Όμως, στη θλίψη του δεν έχουν τους εδώ, κάτι περισσότερο θα αποκτηθεί, και συγκεκριμένα την ευτυχία και την ανάπτυξη που τους αξίζει και ό, τι καλό αυτό το ταξίδι που λέγεται ζωή έχει να προσφέρει.
Πάσχα δεν είναι μόνο ένας χρόνος για να επισημάνετε το θάνατο του Χριστού και την ανάσταση Του, αλλά και ένα χρόνο για να σκεφτούμε τη δική μας ανάσταση.
Kali Αναστάση!
* Αφιερώνω αυτό το post με τους φίλους μου NK, SN, JP, RK, RO, JG, Ν και RB, και DN, MM και ΝΚ.
Σχετικές θέσεις
" Πάσχα στην Αθήνα "
" Ώρα για Terkenlis τσουρέκι "
" Κοκορέτσι Αντίστροφη μέτρηση "
Permalink
v maria έγραψε @ 23 Απριλίου 2008 14:59 i χάσει το μεγαλύτερο μέρος από τους φίλους μου, όταν εγώ αποφάσισα να μην πάω πίσω στη Νέα Ζηλανδία, ενώ οι ίδιοι συχνά μου είπε ότι θα αναρωτιούνται πώς η ζωή τους θα είχαν αφήσει έξω αν είχαν μείνει για την Ελλάδα και να μην πάει πίσω στο ανέσεις πλάσμα τους σε νέα Ζηλανδία (i έχασε επίσης τους δύο γονείς μου, υπό τραγικές συνθήκες)
Είναι αλήθεια, τόσο πολύ είναι αλήθεια! Τόσο για τους ανθρώπους ενός αφήνει πίσω της και για την έξοδο από μία. Η τοποθεσία Δεν έχει τόση σημασία, είναι ότι η αίσθηση της εξόδου οικογένεια και φίλους πίσω.
rositta έγραψε @ 23 Απριλίου 2008 στις 19:17 Όμορφη θέση Kat, είστε ένα πολύ ισχυρό πρόσωπο. Δεν νομίζω ότι θα μπορούσα να έχω μείνει πορεία όπως κάνατε. Είναι λυπηρό να χάσει τους φίλους, αλλά ελπίζουμε ότι θα κάνετε νέα ... ciao:)
Kat έγραψε @ 23 Απρίλη, 2008 στις 20:27 M - Έχω την τύχη, επειδή πολλοί από τους φίλους μου έχουν μια άποψη για τον κόσμο και οι νομαδικές? Η πλειοψηφία δεν είναι σε GR. Έχουμε τη δυνατότητα να διατηρήσουν και να αναπτύξουν σχέσεις από μακριά, με περιστασιακές επισκέψεις απλώς την ενίσχυση όσων έχουμε. Όταν είμαστε νέοι, υπάρχει μια τάση να πιστεύουν ότι η συλλογή 100-200 φίλοι βρίσκονται εκεί όπου κατά. Όταν γίνεστε σοφότεροι, αντιλαμβάνεστε ότι η διατήρηση σε μερικές δεκάδες (αν είστε τυχεροί) και η επένδυση της ενέργειας σε αυτές είναι πολύ πιο αξιόλογη.
Δούλεψα και θυσιάστηκε σε μεγάλο βαθμό για τα όνειρά μου να έρθουν αληθινός, και ο χρόνος μου στο GR έχει έρθει στο τέλος της, επειδή έχω καταφέρει όλα όσα εξέθεσα να κάνω. Έτσι, σε αυτό το μέτωπο, αναρωτιέμαι και δεν θέλουν να μην. Για μένα δεν είναι για την άνεση, είναι για την προώθηση μιας σταδιοδρομίας που είναι σημαντικό για μένα και την οικοδόμηση μιας ζωής που τόσο συμβάλλει και σημαίνει κάτι. Δεν έχω τίποτα από ότι εδώ και ποτέ δεν θα. Ο χρόνος μας να φύγει θα έρθει.
Γ - Αυτό είναι ένα καλό σημείο. Απόσταση δεν έχει σημασία όταν υπάρχει βάθος. Ακριβώς η διοικητική μέριμνα να μην είναι στην ίδια ζώνη ώρας από όσο το 10 ώρες το καθιστά λίγο trickier να συνδεθούν και να συμβαδίσουν με την καθημερινή ζωή του άλλου. Χαίρομαι που σε βλέπω και πάλι εδώ 
Ε - Η πεποίθησή μου είναι ότι οι αληθινοί φίλοι βρούμε έναν τρόπο να παραμείνει συνδεδεμένος με κάποιο τρόπο, με την προσπάθεια που προέρχονται από τις δύο πλευρές. Έχω την πρόθεση για την τήρηση αυτών των φίλων, και ποιος ξέρει; Ίσως θα είμαστε και πάλι μαζί. Θανάτου από την άλλη πλευρά είναι μόνιμη, και υπάρχει μια δημιουργική διαδικασία που λαμβάνει χώρα στην εξεύρεση ενός νέου τρόπου για να ζήσει μετά την ίδρυση έχει κλονιστεί. Δεν είμαι ένα ισχυρό πρόσωπο, αλλά σας ευχαριστώ για τη σκέψη αυτή. Νομίζω ότι είναι περισσότερο θέμα που αντιμετωπίζει, για την προσαρμογή και την αποδοχή οποιοσδήποτε έρχεται ο τρόπος μου σύμφωνα με τις αξίες και τις αρχές που διατυπώνονται εγώ.
Αντιλαμβάνομαι τη θέση αυτή είναι σοβαρό, αλλά είναι Μεγάλη Εβδομάδα.
graffic έγραψε @ 24 Απρίλη, 2008 στις 11:11 Ήμουν έτοιμος να κλάψω.
Πέρυσι έχασε κάποιον κοντά μου. Η απώλεια ήταν σημαντική, αλλά μου αρέσει ο τρόπος που ξεφορτώθηκα την "κακή διάθεση» ότι αυτά τα πράγματα έρχονται με. Υποθέτω ότι η ιδέα του "να μην κλειστούν» στο παρελθόν με βοήθησε πολύ. Πονάει, αλλά θα πρέπει να αφήσετε να σας βλάψει, και στη συνέχεια να απολαύσετε ακριβώς την επόμενη μέρα της ζωής σας.
Γι 'αυτό προσπαθώ να απολαμβάνουν κάθε μέρα της ζωής μου. Προσπαθώ, και εγώ δεν το κάνω πάντα, αλλά υπάρχει πάντα κάτι ή κάποιος για να είναι ευτυχισμένος για.
Είμαι στην Ελλάδα και έχω συνειδητοποιήσει ότι η ζωή εδώ είναι δύσκολο λόγω των πολλών πραγμάτων (αυτό δεν είναι ούτε ο χώρος αυτή τη στιγμή). Αλλά το μέλλον είναι λαμπρό, η ιδέα του να μην ξέρεις τι θα συμβεί αύριο, κάνει τη ζωή πιο ενδιαφέρουσα και βοηθά να μην εγκαταλείψουν.
Τις καλύτερες ευχές μου για όλους σας.
Dora έγραψε @ 24 Απριλίου του 2008 17:09 Στις 4 Μαΐου θα είναι 3 χρόνια από τότε που έχασα τον πατέρα μου αγαπητέ. Έχει το πιο δύσκολο 3 χρόνια της ζωής μου, στο οποίο σκέφτηκα αν και η δύναμή του έχει φύγει, ποιος είμαι; Κατά το διάστημα αυτό ένας στενός φίλος χώρισε το σύζυγό της από 20 χρόνια, από την επιλογή της, και έχασε το μυαλό της. Περιττό να πω ότι είχα καιρό να αφήσει slide φιλία μας οφείλεται σε τοξικά bi-polarism της. Δυστυχώς, ή όχι, μετρώ τους φίλους μου από τη μια πλευρά, αλλά είχα το δικό μου προβλήματα να αντιμετωπίσουμε. Αποχαιρετώντας είναι δύσκολο είτε από επιλογή είτε όχι.
Αν θα μπορούσα να το σκάσω για την Ελλάδα σήμερα και ζει σε μια σπηλιά θα ήθελα, αλλά δεν είναι συμβαίνει.
Θλιβερά πράγματα συμβαίνουν και να ανέβει από τις στάχτες μπορεί να είναι, κατά καιρούς, μια αργή και σκόπιμη διαδικασία. Αυτή η Μεγάλη Εβδομάδα φαίνεται να είναι το ίδιο με αυτά τα αργά βήματα στη ζωή μου τώρα, κάθε μέρα μια διαφορετική αίσθηση της θλίψης που έχω να εντρυφήσω από απέναντι αναγέννησης.
Kali Anastasi.
Kat έγραψε @ 24, Απριλίου, 2008 στις 18:32
Maria V - θα ήθελα να προσθέσω και κάτι, και νομίζω ότι θα καταλάβετε τι εννοώ. Όταν χάνεις κάποιον που ξαφνικά και τραγικά, είναι διαφορετικές, έτσι δεν είναι; Για παράδειγμα, όταν κάποιος είναι άρρωστος ή αρκετά μεγάλα, υπάρχει πρόβλεψη και μπορείτε να προετοιμάσει τον εαυτό σας, να τους μιλήσω, να πω αντίο ή τουλάχιστον να επιβραδύνουν και να γνωρίζουν ότι ο χρόνος τους είναι δυνατόν να έρχονται. Αλλά όταν κάποιος είναι νέος, ισχυρός, υγιής και ξαφνικά από όπου και αν πάει, θα πέσει μέσα από μια καταπακτή και πρέπει να βρει κάποιον τρόπο έναν τρόπο να τον εαυτό σας αλιευμάτων. Χρειάστηκε κάποιος χρόνος για μένα να ασχοληθεί με το σοκ που πριν θα μπορούσα ακόμη και να την θλίψη - Δεν σκέφτηκα ποτέ ότι θα ήμουν ο γηραιότερος άνθρωπος στην οικογένειά μου, σε τόσο νεαρή ηλικία. Είναι ένα τεράστιο μάθημα, για αποδοχή.
Η μαμά μου ήταν 57 όταν έφυγε και ο μπαμπάς μου 62, και είμαι ευγνώμων για να έχει περάσει ούτε μία στιγμή από μία ημέρα εταιρεία τους, οπότε εκ των υστέρων, 30 χρόνια ήταν πάρα πολύ καιρό.
G - Δεν υπάρχει τίποτα λανθασμένο με κλάμα φορά σε λίγο, μπορεί να είναι πολύ καθαρισμού και καθαρτικό.
Είστε ένα πολύ χαρούμενο άτομο, και νομίζω ότι πολλοί οι οποίοι γνωρίζουν και να ζήσουν αυτό το είδος της ευτυχίας, έχουν επίσης πολύ λυπηρό. Αυτές οι αντιθέσεις ζουν πλάι-πλάι. Ίσως αυτό ακούγεται φιλοσοφική, αλλά είναι αλήθεια. Υπήρξε ένας χρόνος στη ζωή μου όταν έχασα τον παππού μου (μοντέλο ρόλος μου), ο καλύτερος φίλος μου και σχεδόν τη δική μου ζωή σε 60 ημέρες. Και όμως, θα μπορούσα να καταλάβω ήταν ακόμη χαρά σε μικρά πράγματα - ένα σπίτι, φαγητό, τους φίλους, την υγεία, το ηλιακό φως, τα αστέρια ... την ίδια τη ζωή. Γι 'αυτό καταλαβαίνω τι εννοείτε όταν λέτε ότι υπάρχει πάντα κάτι για να είναι ευτυχισμένος για. Υπάρχει μια παροιμία που λέει ότι πάει κάπως έτσι: Αν ένας άνθρωπος δεν είναι ικανοποιημένος με το ένα, δεν θα είναι ικανοποιημένοι με δύο.
Πολλοί άνθρωποι δεν αρέσουν οι αλλαγές, λόγω του αγνώστου, και όμως να αλλάξει είναι και τόσο φυσικά. Ένας σπόρος δεν παραμείνει το ίδιο - ότι τα λάχανα, θα αναπτύσσεται, ανθίζει, και στη συνέχεια πεθαίνει. Αλλά τον επόμενο χρόνο, έρχεται πίσω. Αυτό είναι ανάσταση!
Δ - Ο καθένας ασχολείται με θλίψη με διαφορετικό τρόπο. Αυτό που έχω μάθει ξανά και ξανά είναι δεν υπάρχει τίποτα για να "ξεπεράσει". Και τι εννοώ με αυτό είναι αυτό επηρέασε πρόσωπο και μορφοποιημένα ζωή σας, έτσι θα είναι πάντα αναπόσπαστο μέρος του ποιος είσαι. Με αυτόν τον τρόπο, δεν υπάρχει τίποτα για να το ξεπεράσεις. Αυτό είναι επίσης τι εννοώ σχετικά με τη δημιουργική διαδικασία, αφήνοντας τη ζωή σου έρχονται πίσω μαζί για την εποχή του και με νέους τρόπους. Αγαπώ τη ζωή πάρα πολύ, αυτός είναι ο λόγος που αντιμετωπίζει, για την προσαρμογή και την αποδοχή των πραγματικά εργασία για μένα - εγώ τρέχω από το τίποτα, αγκαλιάζω τα πράγματα που με τρομάζει, και χαμογελάω στους εχθρούς μου. Τι είναι για σας μπορεί να είναι πολύ διαφορετική.
Υπάρχουν φορές που πρέπει να αφήσουμε τους ανθρώπους να πάνε, με κοινή επιλογή ή όχι. Μερικά πράγματα έρχονται σε ένα φυσικό τέλος. Sto kalo!
Cheryl έγραψε @ 25 Απριλίου του 2008 01:54 Μεγάλη, σημαντική θέση.
Σας ευχαριστώ.
Σταύρος έγραψε @ 25 Απρίλη 2008 στις 7:25 Kat,
Υπέροχα γραμμένο. Η καλύτερη γραφή είναι πάντα από την καρδιά. Για να ζήσουν είναι η εμπειρία του θανάτου και την απώλεια. Δυστυχώς αυτό είναι ένα αναπόφευκτο γεγονός της ζωής. Δύο πράγματα να είναι υποφερτή. Η πίστη μας στο Θεό και την αγάπη και την υποστήριξη αυτών των ψυχών είδους γύρω μας.
Σας ευχαριστώ. SN
v maria έγραψε @ 25 Απρίλη 2008 στις 10:15
έχεις δίκιο για κάποιον να χάσει απροσδόκητα. Έχασα τους δύο γονείς μου, εν γνώσει τους - και οι δύο πάρα πολύ άρρωστος στο διάστημα των τελευταίων ημερών που τους? θάνατός τους ήταν απλά το αναπόφευκτο. από την διαμονή τους στην Ελλάδα, πιστεύω επίσης έχω χάσει την ευκαιρία να ζήσουν το είδος της ζωής που είχα πάντα για να ζήσει, (ακαδημαϊκό, σοβαρό), αλλά εγώ ποτέ δεν εξέφρασε τη λύπη μένουν εδώ. Μερικές φορές αισθάνομαι ότι δεν ανήκουν σε αυτό τον τόπο, έστω και αν οι γονείς μου ήταν και οι δύο γεννήθηκαν στα Χανιά, αλλά είμαι ακόμα εδώ.
Kalo Pasxa Kat.
Στάθης έγραψε @ 25 Απρίλη 2008 16:30 Καλό Πάσχα και Καλή Ανάσταση Kat πολλά φιλιά!
Καλή Ανάσταση και Καλό Πάσχα
Έχω διαβάσει αυτό το post αρκετές φορές και δεν γνωρίζουν πώς να τεθούν σε λέξεις μια κατάλληλη και κατάλληλη απάντηση, αλλά ξέρω ότι επαναλάβω τα αισθήματα που εξέφρασε η σχολιαστές παραπάνω.
Dora έγραψε @ 25 Απρίλη 2008 21:20 "Εκτέλεση από τίποτα, αγκαλιάζουν το φόβο, το χαμόγελο στους εχθρούς μου", πραγματικά πολύ καλές ιδέες για να ζήσουν από. Σας ευχαριστώ για αυτήν την θέση και τη δύναμη που έχετε δώσει εμένα σήμερα.
sas yeia
Kat έγραψε @ 26 Απρίλη 2008 στις 18.05 Γιώργος - Έλαβα το μήνυμά σας, ωστόσο, το αίτημά σας δεν ήταν εξειδικευμένη και δεν νομίζω να απαλλάξει συμβουλές για τις ΗΠΑ. Υπάρχουν ήδη πολλές ιστοσελίδες γεμάτο καλές, αξιόπιστες πληροφορίες εκεί έξω.
Δεν είναι ένα θέμα αγνοώντας σας. Είναι ένα θέμα που έχω χιλιάδες αναγνώστες και όχι αρκετός χρόνος - Ξεκίνησα αυτό το site για να σταματήσει τις αιτήσεις για εξατομικευμένες συμβουλές και να κάνουν έναν πόρο προσιτή σε όλους να βοηθήσουν τους εαυτούς τους. Έχω μια πλήρους απασχόλησης εργασία, μια εργασία με μερική απασχόληση, αυτό το site (μια άλλη εργασία με μειωμένο ωράριο κατά την οποία δεν είμαι καταβληθεί), μια οικογένεια και δεν είναι αρκετός χρόνος για να δοθεί προσοχή σε στενούς φίλους που είχα εδώ και δεκαετίες.
Αν θέλετε να ρωτήσω κάτι συγκεκριμένο, μετά πίσω και εγώ θα σας γράψω μια απάντηση. Σας ευχαριστώ για την ευγενική προσφορά σας, αλλά έχω το δικό μου και συνδέσεις έχουν προγραμματίσει να φύγουν GR έτσι δεν θα τα έχουν ανάγκη. Καλό Πάσχα!
Κ έγραψε @ 27 Απρίλη, 2008 στις 22:46 Είναι ενδιαφέρον το γεγονός ότι πάσχετε για την Ελλάδα περισσότερο από ό, τι πολλά από τα citizens.As του ένα ποιητής ελληνικά είπε «όπου και αν πάω, η Ελλάδα πονάει".
biosios έγραψε @ 28 Απρίλη 2008 και ώρα 11:30 μετά τη μεγάλη Kat, esp αυτό:
"Πάσχα δεν είναι μόνο ένας χρόνος για να επισημάνετε το θάνατο του Χριστού και την ανάσταση Του, αλλά και ένα χρόνο για να σκεφτούμε τη δική μας ανάσταση."
αυτό είναι ό, τι το Πάσχα σημαίνει για μένα κυρίως, γιατί δεν είμαι θρησκευτικών? Είμαι άθεος. για τα τελευταία 15 περίπου χρόνια έχω κατηγορηματικά αρνήθηκε να πάει στην εκκλησία για την ευκαιρία αυτή, ή κάθε περίσταση, εκτός γάμου αα είναι / κηδεία κ.λπ., και ακόμη και τότε, εγώ θα παραστεί δυσφορία. αν και οι περισσότεροι Έλληνες δεν μπορούν κατ 'ανάγκη να είναι «προς τα έξω», θρησκευτικό, στη συμπεριφορά και ιδιομορφίες τους, το συναίσθημα, και τη γενική πεποίθηση, τρέχει (κάπως) βαθέων αν υποκριτικά-και αυτό με φέρνει σε αντίθεση με την όλη κουλτούρα σε κάποιο βαθμό.
Το Πάσχα είναι μια μεγάλη στιγμή για να καλύψουν τη διαφορά με την οικογένεια, τους φίλους και τους αγαπημένους τους, και να προβληματιστούν σχετικά με τη ζωή μας και την κατεύθυνση στην οποία οδεύουμε σίγουρα? Αλλά όχι για θρησκευτικούς σκοπούς.
FMS έγραψε @ 28 Απριλίου 2008 στις 14:10 Παρ 'ότι η οικογένειά μου είναι πολύ θρησκευτικό (Διαμαρτυρομένων), όλη την ελληνική θρησκεία πράγμα με ενοχλεί λίγο. Νομίζω ότι είναι επειδή είναι τόσο επιφανειακή: Ποτέ δεν ακούω τίποτα σχετικά με το νόημα του Χριστιανισμού, ή οι διδασκαλίες του Χριστού. Αντ 'αυτού, θα έχουμε αυτή την ελληνική προπαγάνδα συμμάχησε με εγωκεντρικά ατομική συμπεριφορά. Ειλικρινά, πιστεύω ότι είμαστε σε καλύτερη μοίρα χωρίς αυτήν την υποκρισία.
Kat έγραψε @ 28 Απριλίου 2008 15:42
Γ - Ευχαριστώ
SN - Είμαστε στη σκέψη σου, μια και τα αγόρια.
MV - Για μένα είναι κατανοητό ζείτε εδώ. Είστε συνδεδεμένοι σε αυτή τη χώρα, έχετε ένα σπίτι, ζείτε σε ένα νησί και την οικογένειά σας είναι εδώ - ότι ζηλεύω. Κανένας από αυτούς δεν τα πράγματα είναι αλήθεια για μένα και δεν θα είναι ποτέ, συν τον αρραβωνιαστικό μου θέλει να φύγει και να έχει την ευλογία της οικογένειάς του, έτσι έχει νόημα για εμάς να πάμε. Είναι επίσης απαραίτητη διότι θα υποστηρίξουμε τους γονείς του σε σύνταξη από το συνταξιοδοτικό σύστημα θα είναι τελικά σε πτώχευση (Δεν το λέω έτσι, την ελληνική οικονομολόγοι προβλέπουν ίσως σε 5 χρόνια αν δεν γίνουν μεταρρυθμίσεις), και δεν έχουν αποταμιεύσεις ή την περιουσία της δικής τους.
S - Filakia
ED - Δεν χρειάζεται λόγια, η αναγνώριση και η φιλία σας είναι περισσότερα από όσα θα μπορούσε να ζητήσει.
Κ - δεν είμαι ταλαιπωρία. Κάνω πρόστιμο και η ζωή είναι καλή.
Β - Αυτό είναι αλήθεια, οποιαδήποτε ημέρα του έτους είναι μια μεγάλη στιγμή για να συναντηθεί με φίλους και την οικογένεια, και πιστεύω ανάσταση μπορεί να γίνει οποτεδήποτε. αρραβωνιαστικός μου και εγώ θεωρούμε τους εαυτούς μας πνευματική και όχι θρησκευτικά. Είναι βαφτίστηκε ορθόδοξη (το οποίο βέβαια δεν ήταν επιλογή του), αλλά δεν διέλθουν για το heck από αυτό ή πτώση στην πίεση της οικογένειας. Κάνει επίσης πως δεν γνωρίζει τι σημαίνει ή γιατί. Αυτό είναι ειλικρινής, και μπορώ να πάρω επί του σκάφους με αυτό. Σίγουρα, οι άνθρωποι μπορούν να είναι πνευματικός χωρίς θρησκεία, και των θρησκευτικών χωρίς πνευματικότητα.
M - Είναι ενδιαφέρον, θα πρέπει να πω ότι επειδή όταν μιλώ στους ανθρώπους για τη θρησκεία τους, οι περισσότεροι δεν έχουν ιδέα για το Ορθόδοξο Χριστιανισμό ή το νόημα πίσω από έθιμα και παραδόσεις που έχουν τις ρίζες τους σε αυτό. Γιατί λοιπόν να το κάνουμε; Όταν έκανα post της πρωτοχρονιάς, έπρεπε να κάνω την έρευνά μου, επειδή κάποιοι άνθρωποι είχαν bits και κομμάτια, αλλά όχι το σύνολο της πίτας.
Όταν δούλευα για την Αρχιεπισκοπή, το έκανα με την πρόθεση της μάθησης και τη δυνατότητα να αγκαλιάζουν την θρησκεία. Κατά ειρωνικό τρόπο, η περισσότερη επαφή που είχα με τους ανθρώπους τους διακηρύσσοντας ευσεβείς (ιερέας, ιεράρχης ή μη), τόσο περισσότερο θα ήθελα να ξεφύγουμε από αυτό. Θρησκεία και την έννοια πίσω από αυτό είναι ωραία - είναι ο τρόπος που οι άνθρωποι ερμηνεύουν και να το χρησιμοποιούν σωστά. (Οι άνθρωποι πρέπει να καταλάβουν ότι δεν είμαι ξεχωρίζοντας ή επικρίνοντας κανέναν διότι πιστεύω ότι είναι ευρέως διαδεδομένη σε όλες τις θρησκείες και τις χώρες).
HTML-Tags:
<a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <blockquote cite=""> <b> <cite> <code> <del datetime=""> em < > <i> <q cite=""> <strike> <strong>
